Bir kitabın yanına verdiğim puanı yazmak kolay; o puanın neye dayandığını birkaç hafta sonra hatırlamak daha zor. Belki diline dönüp dönüp baktım, belki bir karakterin kararına takıldım, belki de kitap tam yanlış zamanda elime geçti. Kütükte puan kadar bu küçük gerekçeye de yer açmak gerekir.
Puan bir özet değildir
Aynı puan, iki ayrı okuma deneyimini anlatabilir. Bu yüzden puanı tek başına hüküm gibi sunmak yerine yanına bir cümlelik not eklemek daha açıklayıcıdır: akılda kalan bir bölüm, kitabın ritmi ya da okurda bıraktığı soru. Notun başkasına kanıt sunması gerekmez; önce gelecekteki kendinize hitap eder.
Künye bilgisi iz bırakır
Yazar, kitap adı ve yayınevinin yanında elinizdeki baskının yılını da kaydetmek, benzer başlıklı kitapları ayırt etmeye yardımcı olur. Okumaya başlama ya da bitirme tarihini tutuyorsanız, bu bilgi kitabı hangi dönemde okuduğunuzu hatırlatır. Her alanı doldurmak şart değil; tekrar arayacağınız bilgileri tutarlı biçimde kaydetmek yeterli.
Not kısa, hatırlatıcı olsun
Uzun bir inceleme yazmaya niyet edip ertelemektense, kitabı kapattığınız gün birkaç dürüst kelime bırakın. “Dili sade, sonu içimde kaldı” gibi bir not, ileride puandan daha çok şey hatırlatabilir. Kitap kütüğünüzü kurarken puana yer verin; ama asıl okuma izini kişisel notta saklayın.